Τετάρτη


ΘΑΛΑΣΣΑ ΚΑΙ ΤΑ ΠΟΤΑΜΙΑ
(Γ. ΔΡΟΣΙΝΗΣ)
Πήγαν τα ποτάμια
παραπονεμένα
κι είπαν της θαλάσσης:
Φέρνομε σ’ εσένα
όλα μας τα πλούτη,
όλη τη χαρά μας,
όλη τη ζωή μας,
όλα τα νερά μας.
Και για πληρωμή μας
συ τί μας χαρίζεις;
Παίρνεις τα νερά μας
και μας τα αρμυρίζεις!
Και τους είπ’ εκείνη:
Πώς μπορώ ν’ αλλάξω;
Τα γλυκά νερά σας
πώς να τα φυλάξω;
Είμ’ από τη φύση
αρμυρή πλασμένη
Κι αρμυρό κοντά μου
κάθε τί θα γένει.
Τα παράπονά σας
πάνε στα χαμένα.
Θέτε το καλό σάς;
Φεύγετ’ από μένα

Δευτέρα


''Πρόσεχε  να προφέρεις καθαρά τη λέξη θάλασσα 

έτσι που να γυαλίσουν μέσα της όλα τα δελφίνια 

Κι η ερημιά πολλή που να χωρά ο θεός''

Οδυσσέας Ελύτης 

Τρίτη

ΤΟ ΝΕΡΟ ΣΤΗΝ ΤΕΧΝΗ

Εργασία από την ομάδα ''Νεράιδες''


Η ΧΡΗΣΙΜΟΤΗΤΑ ΤΩΝ ΠΟΤΑΜΩΝ

Εργασία από την ομάδα: ''Ωκεανοί''


ΤΟ ΝΕΡΟ ΣΤΗ ΜΥΘΟΛΟΓΙΑ

Εργασία από την ομάδα :''Δελφίνια''

ΤΟ ΤΑΞΙΔΙ ΕΝΟΣ ΠΟΤΑΜΟΥ


Εργασία από την ομάδα : ''Θαλασσινά κορίτσια''


Τρίτη

''ΚΕΛΑΗΔΟΥΜΕ'' ΜΕ ΛΑΛΙΤΣΕΣ




Οι λαλίτσες είναι πήλινες σφηρίχτρες που γεμίζονται με νερό, γνωστές από πολύ παλιά στην Ελλάδα. Τα παιδιά τις μισογεμίζουν και μιμούνται ήχους πουλιών. Λέγονται επίσης και νεροσφηρίχτρες, αηδονάκια ή κούκοι. Το σχήμα του πήλινου αυτού δοχείου μοιάζει μερικές φορές με πουλί: έχει ένα μακρύ στόμιο για φύσημα, σαν ράμφος και ένα άκρο για να κρατιέται, σαν ουρά. Φυσώντας από την τρύπα του ράμφους κι ανοιγοκλείνοντας την τρύπα της ουράς, το νερό που βρίσκεται μέσα αναταράσσεται και παράγει ήχους που μοιάζουν πολύ με κελαηδίσματα πουλιών. Οι νεροσφυρίχτρες σήμερα σπανίζουν. Παλιότερα όμως ήταν ένα από τα πιο αγαπημένα παιχνίδια των παιδιών.